Większość lekarzy może w trakcie swojej kariery zostać wezwana do prokuratury lub na Policję w charakterze świadka, najczęściej w związku z podejrzeniem błędu medycznego lub niewłaściwego postępowania wobec pacjenta. Po otrzymaniu zawiadomienia prokurator zazwyczaj zabezpiecza dokumentację medyczną, a następnie przesłuchuje lekarzy, których udział w leczeniu wynika z dokumentacji. Zeznania lekarza w połączeniu z dokumentacją medyczną mogą mieć istotne znaczenie dla opinii biegłego, który ocenia prawidłowość udzielonych świadczeń i ewentualny wpływ stwierdzonych nieprawidłowości na zdrowie lub życie pacjenta. W konsekwencji zeznania mogą mieć znaczenie nie tylko dla postępowania karnego, lecz także dla ewentualnej odpowiedzialności zawodowej i cywilnej lekarza lub placówki. Lekarz jako świadek ma obowiązek mówić prawdę, ale może odmówić odpowiedzi na konkretne pytanie, jeżeli odpowiedź mogłaby narazić go na odpowiedzialność karną lub skarbową. Świadek ma również określone prawa dotyczące treści protokołu przesłuchania oraz możliwość skorzystania z innych uprawnień przewidzianych w przepisach. Warto pamiętać, że lekarz wezwany jako świadek może ustanowić adwokata lub radcę prawnego jako pełnomocnika, jeżeli uzna, że wymaga tego ochrona jego interesów. Obecność profesjonalnego pełnomocnika może być szczególnie istotna, gdy istnieje ryzyko, że status lekarza w toku postępowania zmieni się ze świadka na podejrzanego albo gdy przesłuchanie dotyczy złożonych decyzji diagnostycznych i terapeutycznych. Od 21 lipca 2026 r. odmowa dopuszczenia pełnomocnika do udziału w czynności wymaga wydania przez prokuratora postanowienia z uzasadnieniem, na które lekarz może złożyć zażalenie do sądu rejonowego. W praktyce odpowiednie przygotowanie do przesłuchania oraz możliwość skorzystania z profesjonalnej pomocy prawnej pozwalają lekarzowi lepiej chronić swoje prawa i świadomie korzystać z przysługujących mu uprawnień. (więcej)
